KLASYKA LITERATURY: SEN NOCY LETNIEJ – WILLIAM SHAKESPEARE

Myśląc nad noworocznymi postanowieniami zdecydowałam, że moim celem na ten rok będą dobre książki. Nie ilość, nie wyścigi, nie zbieranie lajków i serduszek na Instagramie. Po prostu dobre książki. Do tego, od jakiegoś czasu zastanawiało mnie dlaczego Internet jest pełen nowości, blogi polecają coraz to nowe pozycje, a bardzo mała ilość czytelników skupia się na szukaniu czegoś więcej niż dobrej zabawy. Oczywiście do dobrej rozrywki nic nie mam, nawet ją popieram i jeśli zobaczycie co czytałam w tym roku, to jest tam wiele lekkich książek.

Teraz przyszedł czas na poważne czytanie. Nie wiedziałam od czego zacząć, ale wiedziałam, że będzie to klasyka literatury światowej. Ale dylemat pozostał. Z pomocą przyszła strona wolnelektury.pl. Tam klasyki jest aż nadto. Wybór padł na „Sen nocy letniej” William’a Shakespeare’a.

Przyznam, że z lekturami byłam na bakier, do dziś nie lubię, gdy ktoś mi coś karze. Ale wychodzę na prostą. Wystarczy, że sięgnę po książkę sama, nie z przymusu. Dla mnie tajemnica miłości do książek to wolność wyboru.

„Sen nocy letniej” to komedia z końca XVI wieku i jest jednym z największych dzieł Shakespeare’a. Opowiada o królu elfów Oberonie i zbuntowanej królowej Tytanii, a także o dwóch parach kochanków: Hermii i Lizanderze oraz Helenie i Demetriuszu. Ojciec Hermii stanowczo sprzeciwia się, aby jego córka Hermia poślubiła Lizandera, ponieważ on chce ją wydać za Demetriusza. Kochankowie postanawiają uciec w Noc Św. Jana i nie pozwolić na ślub Hermii z Demetriuszem. Po spotkaniu w lesie kochankowie zasypiają pod gołym niebem, nieświadomi tego co szykują dla nich duchy i wróżki. Zazdrosny Demetriusz i kochająca go Helena podążają śladem Hermii i Lizandera do lasu. Oberon, król elfów rozkazuje Pukowi, duchowi wycisnąć sok z bratka i zemścić się na królowej Tytanii. Puk wypełnia polecenie, ale jednocześnie wprowadza trochę zamieszania w miłosny czworokąt. Magiczne właściwości soku z bratka sprawiają, że osoba, której oczy zostaną nim skropione zapała miłością do pierwszej spotkanej postaci. Tym sposobem przebudzeniu Lizander i Demetriusz pragnęli Heleny, a miłość do Hermii uleciała wraz z nadchodzącym dniem. Oberon widząc do czego doprowadziła ta zabawa rozkazuje duchowi, aby miłość Lizandera i Hermii znów była słodka jak wcześniej. Szczęśliwie wszystko kończy się dobrze, a zwieńczeniem całego dzieła jest występ trupy aktorów przed książęcą parą. Występ, który z pewnością jest karykaturą wielu teatrów czasów shakespeare’owskich.

Czytając „Sen nocy letniej” w aplikacji wolnelektury.pl dostajemy również tekst Józefa Ignacego Kraszewskiego, który jest znakomitym podsumowaniem i omówieniem najważniejszych kwestii komedii Shakespeare’a. Tekst ten był wstępem do wydania „Snu nocy letniej” w XII tomie „Dzieł zebranych” Shakespeare’a z roku 1985.

W szkole najbardziej nie lubiłam pytania „Co podmiot liryczny chciał nam pokazać?”. Ja zatrzymam się przy słowach Kraszewskiego, że dzieło to warto czytać, warto podziwiać, jednak nie warto analizować dogłębnie, bo może i się da, ale największa sztuka nie potrzebuje udowadniania, że jest wielka.

Reklamy

3 myśli w temacie “KLASYKA LITERATURY: SEN NOCY LETNIEJ – WILLIAM SHAKESPEARE

  1. Kamila / Z naciskiem na szczęście pisze:

    Już nie raz przeczytałam Sen nocy letniej, jestem ogormną fanką tej książki :)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s